Spotkanie mentoringowe może mieć ogólny kierunek albo opierać się na konkretnym celu, dlatego przed rozmową przydatne jest rozpoznanie własnych potrzeb, trudności i oczekiwań. Przygotowane pytania oraz przykłady rzeczywistych sytuacji pomagają nadać sesji praktyczny wymiar, a zwięzłe notatki po spotkaniu ułatwiają zachowanie ustaleń i wybranie kolejnego kroku bez tworzenia rozbudowanego planu.
Określenie celu i oczekiwań przed spotkaniem
Przed spotkaniem warto określić, co chcesz rozwinąć i jaki rezultat rozmowy byłby dla Ciebie użyteczny. Cel może dotyczyć rozwoju zawodowego lub osobistego. Najlepiej, jeśli jest konkretny, mierzalny i osiągalny, ale na pierwszą sesję wystarczy także ogólny kierunek związany z potrzebą rozwojową albo aktualnym wyzwaniem.
Oczekiwania wobec mentoringu powinny wskazywać, czego potrzebujesz od samego procesu i rozmów z mentorem. Nie musisz mieć gotowego planu rozwoju ani przenosić na mentora odpowiedzialności za własne decyzje. Bardziej szczegółowy cel może doprecyzować się później, gdy lepiej rozpoznasz swoją sytuację i wspólnie uporządkujecie temat.
Przygotowanie informacji o swoich mocnych stronach i trudnościach
Przed spotkaniem przygotuj własny obraz sytuacji, oparty na konkretnych doświadczeniach, a nie na ogólnej samoocenie. Przypomnij sobie dotychczasowe osiągnięcia i zastanów się, jakie mocne strony pomogły Ci je osiągnąć. Równocześnie nazwij trudności, bariery oraz obszary, w których potrzebujesz rozwoju. Taka autorefleksja ułatwia przedstawienie mentorowi punktu widzenia i lepsze rozpoznanie swoich potrzeb.
- Osiągnięcia – sytuacje, z których jesteś zadowolony, oraz elementy, które przyczyniły się do ich powodzenia.
- Mocne strony – umiejętności, cechy działania lub zasoby, na których możesz polegać.
- Trudności i bariery – przeszkody utrudniające realizację planów oraz okoliczności, w których się pojawiają.
- Obszary rozwoju – kompetencje i potrzeby, którym warto poświęcić więcej uwagi.
Nie chodzi o wystawianie sobie ostatecznej oceny, lecz o zebranie materiału do rozmowy. Uwzględnij także sytuacje, w których nie wiesz jeszcze, co było źródłem trudności. Informacja zwrotna mentora może pomóc lepiej zrozumieć własne mocne strony i obszary wymagające poprawy.
Pytania i tematy do omówienia z mentorem
Rozmowę warto oprzeć na pytaniach wynikających z aktualnej sytuacji, planów i decyzji, zamiast próbować przewidzieć cały jej przebieg. Pomocne będą także prawdziwe sytuacje: opis konkretnego problemu, dotychczasowych działań oraz rozwiązania, które rozważasz. Dzięki temu mentor może odnieść się do praktycznego kontekstu, a nie tylko do ogólnego pytania.
- Decyzje – wybory, przed którymi stoisz, oraz kryteria, które bierzesz pod uwagę.
- Wyzwania – sytuacje, w których utknąłeś, i pytania o możliwe sposoby dalszego działania.
- Umiejętności – kompetencje, które chcesz rozwijać, wraz z przykładami ich wykorzystania.
- Pytania otwierające – prośby o perspektywę, doświadczenia i sposoby podejścia do podobnych sytuacji.
Możesz zapisać własne odpowiedzi i rozwiązania, które chcesz poddać dyskusji. Krótka agenda, przesłana mentorowi przed spotkaniem, porządkuje rozmowę, ale nie powinna zamieniać jej w sztywny scenariusz; w razie potrzeby warto podążyć za wartościowym wątkiem.
Ustalenie zasad współpracy podczas pierwszej sesji
Podczas pierwszej sesji warto wspólnie ustalić ramy relacji mentoringowej, aby sposób pracy odpowiadał obu stronom. Rozmowa powinna objąć organizację spotkań, kontakt między sesjami oraz wzajemne oczekiwania dotyczące ról i odpowiedzialności.
- Spotkania – częstotliwość, długość i forma kolejnych rozmów.
- Kontakt między sesjami – dopuszczalny sposób komunikacji i zakres spraw omawianych poza spotkaniami.
- Oczekiwania – odpowiedzialność mentora i mentee oraz sposób przygotowania do współpracy.
- Poufność – zasady dyskrecji obowiązujące w relacji, z uwzględnieniem reguł programu lub organizacji.
Ustalenia można zapisać w kontrakcie mentoringowym, który porządkuje role, odpowiedzialności i komunikację. W programie organizacyjnym zasady dyskrecji mogą wynikać także z kodeksu lub kontraktu relacji, dlatego warto odnieść je do obowiązujących ram, zamiast traktować poufność jako bezwarunkową gwarancję.
Notowanie ustaleń i zaplanowanie kolejnych kroków
Zwięzłe notatki pomagają zachować ustalenia, najważniejsze wnioski i pytania, do których warto wrócić. Nie trzeba zapisywać całej rozmowy — wystarczą hasła dotyczące tego, co zostało ustalone oraz co wymaga dalszej refleksji.
Sesję można zakończyć jednym jasnym krokiem: zadaniem do wykonania, przemyśleniem rozmowy albo tematem do pogłębienia. Ważne, aby obie strony rozumiały, co ma wydarzyć się przed kolejnym spotkaniem.
- Ustalenia – zapisz najważniejsze wnioski i decyzje z rozmowy.
- Następny krok – wybierz jedno zadanie, refleksję lub temat do dalszej pracy.
- Powrót do tematu – zanotuj, że ustalenie zostanie omówione podczas kolejnej sesji.
